Yalpalıyorum yürürken kaldırımlarda. Oturup seyahat ederken düşüyorum, herkes üstümden geçiyor sanki dizginlenememiş atlar gibi. Uzaklara gitmek geliyor içimden bilmem kaç milyar yıl uzaktaki gezegenlere. Gökler halime ağlayıp, yerime yeller estiriyor. Savrula savrula yerleri öpüyorum bir çınar yaprağı gibi.
n.k
Öyle bir yanıldım ki herkese anlatmak istiyorum
Kendine ancak kahrolası hatırlatmalarda yer bulan
Yoksul ve zamansız bir halk gibi
Yaşananlarla arası hep bozuk
Ve geride bıraktıklarımız hamayıl gibi koynumuzda