Necmeddin Koçoğlu

Yalpalıyorum yürürken kaldırımlarda. Oturup seyahat ederken düşüyorum, herkes üstümden geçiyor sanki dizginlenememiş atlar gibi. Uzaklara gitmek geliyor içimden bilmem kaç milyar yıl uzaktaki gezegenlere. Gökler halime ağlayıp, yerime yeller estiriyor. Savrula savrula yerleri öpüyorum bir çınar yaprağı gibi. n.k
Şiir
Öyle bir yanıldım ki herkese anlatmak istiyorum Kendine ancak kahrolası hatırlatmalarda yer bulan Yoksul ve zamansız bir halk gibi Yaşananlarla arası hep bozuk Ve geride bıraktıklarımız hamayıl gibi koynumuzda
Sayfa 44·Kitabı okudu
İş işten geçince anladım Tehlikeli bir merhametin başımıza açtığı belaları
Sayfa 35 - İzdiham·Kitabı okudu
çünkü düşmanlarımız artık bizi öldürmek yerine sadece yaralıyor sağ bırakan bir yara, aşktan sayılmazken üstelik
Sayfa 34 - İzdiham·Kitabı okudu
Sandım ki Ben de senden nefret edeceğim Olmasaydım genç yaşımda bir şair Korkakların ve bilgelerin arasına katılırdım
Sayfa 28 - İzdiham·Kitabı okudu