Necmeddin Koçoğlu
@nkocoglu
Antalya
127 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Kitap öyle güzel öyle çekiyor ki içine, sırf son öykü için baştan başlarım tekrar. Öykülerin hepsi biraz yaraladı ama son öykü sakat bıraktı desem abartmış olmam heralde. Tavsiye ederim.
Reklam
Söze nerden başlanır şu an da kestirmek zor. Kitabı daha yeni bitirdim. İki yıldır bu kitabı bekliyordum. Öyle bir an da okumak istemedim. Sindire sindire, en güzel vakitlerimi vere vere kısaca zevk alarak okumak istedim. Yani hakkını vermek oluyor bu. Tarık Tufan diyince aklıma bir sürü şey geliyor, yazıları, kitapları, öyküleri, denemeleri, romanları vs. Beni en çok etkileyen kitabı Şanzelize düğün salonu olmuştu. Hala birinci sıra benim için hep o kitapta. Bu kitapta da diğer kitaplarından ufak ufak çok güzel nüanslar vardı. Nefes saatçisi, Jülide ve İshak gibi. Genel itibariyle kitabı anlatmak istemiyorum okumak isteyen muhakkak okusun. Kitap bitince ben de şu his uyandı. Hepimiz kaybolmuşuz meğer, ama nerede? Klasikleşen bir Tarık Tufan sonu da var kitapta. :) ne diyeyim artık gerekli sıfatı bulmak zor oluyor. Bir sonraki kitabı çok çok sabırla bekleyeceğiz.
Aziz bey aslında çok şey anlatıyor. Aziz beyin hayatı aslında bize çok uzak olmadığımız ama bir türlü kabul etmediğimiz şeyleri hatırlatıyor. Okunmasını şiddetle tavsiye ettiğim bir kitap. Zaten vakti olan bi okur kitabın akıcılığıyla iki saat gibi bir süre içerisinde okuyabilir bu kitabı. Ayfer Tunç romancılığı dili ve anlatısı ile çok güzel bir eser ortaya koymuş.
Çok küçükken tanıştığım Cengiz Aytmatov’un bu kitabını kaçıncı kez okuduğumu inanın hatırlamıyorum. Onun hakkında bir şeyler söylemek benim için çok mümkün değil. Çok çok aşırı iyi demekten başka. Herkesin kendi keşfetmesi gereken biri o. Bu kitabı da işlediği konular akıcılığı ile çok çok aşırı iyi.
Bayağı olmuştu başlayalı ama anladım ki aralıklı okuma yapılmayacak bir kitap. O yüzden bir solukta okuyacak doğru vakti aradım ve bir kaç saat aralıksız okuyup bitirdim. Bir nevi nefessiz kalma denemesi de denebilir. Çünkü gerçekten nefesimi kesti okurken. Çok güzel dil ve anlatım beni kitabın içine aldı. Harflerin yanına nokta oldum virgül oldum, bazen de kesme işareti. Satır başında hep durdum. O denli dalarak içine okudum. Hissettirdiği şeyler gözlerimden yaş damlamasını değil kalbimin de ağlayabileceğini gösterdi bana. Şaşkınım, çünkü bir sonraki bitireceğim kitap aynı hissiyatı vermezse -ki veremeyebilir- bu hayal kırıklığı yaratabilir. Herkesin mutlaka okumaya başlaması gereken bir kitap. Okurken de değişik bir okuma stili kullanmanız gerekiyor. İlk önce sol taraftaki günleri takip edip sayfaları okuyup sonra geri dönüp sağ sayfaları okumalısınız. 
Ayfer Tunç
Reklam