Nilüfer Dağlı
@nlfrdgl
Okuyan okuduğunu anlamıyor, dinleyen dinlediğini anlamıyor öyleyse; hafızın SESİ güzel mi
Şu anda okuduğu kitap
Mesela Ibn Haldun'un önerdiği gibi tarihteki bütün devletlerin belli bir devri düzen içinde seyrettiği düşünülebilir. İstersen bir önceki bölümde insan ömrü ile günün akışı arasındaki benzeşimi hatırlayalım ve benzer bir ilişkiyi Osmanlı Devleti örneğinde devlet ömrü ile de kuralım. Osman Gazi'nin devlet sembollerini alması fecr, Bursa'nın fethi sabah, fetret devri kerahat vakti, Çelebi Mehmet ile fetretten çıkış işrak, İstanbul'un fethi duha yani gün aydınlığının netleşmesi, Kanuni dönemi zuhr yani güneşin zirvede olması, II. Viyana Kuşatması zirveden zevale dönüş, Tanzimat ikindi vakti, Balkan Savaşları güneşin batması öncesindeki kerahat vakti, Sevr ise güneşin batışı olarak görülebilir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bu misali vermemin sebebi tarihin ok gibi çizgisel bir doğru üzerinde hareket etmediğini, kendi içinde devri düzenlilikler ihtiva eden dalgalar şeklinde seyrettiğini sana gösterebilmektir. Medeniyet ve geleneklerin yükseliş ve düşüşleri ile ilgili olarak noktasal tarihler belirlemek yerine bu geleneklerin süreklilik arzeden yönlerini ve dönüşüm süreçlerini anlamaya çalış.
Bu seferde belli duraklarda dur ve tefekkür et. Unutma ki ibadet ritmi, aynı zamanda hayat ritmidir. Günde beş vakit namaz, günlük akışın muhasebesi içindir. Haftalık muhasebe cuma namazında, yıllık muhasebe Ramazan ayında, ömürlük muhasebe Hac ibadetinde Arafat'ta yapılır. İbadeti salt ve formel rutin olarak değil, zaman bilincinin eylem ile bütünleştiği anlam havzası içinde değerlendir. Aksi takdirde, bâtını zahire, özü şekle, anlamı lafza kurban etmiş olursun.
Bu nedenledir ki günlük akış içinde zamanı tefekkür ederken duhâyı Hz. Yusuf (a.s.) ile, öğleyi Hz. İsa (a.s.) ile, ikindiyi Hz. Muhammed (s.a.v.) ile özdeşleştiririm. Hz. Yusuf (a.s.) ergenlikten gençliğe yürürken fiziki güzelliğin getirdiği en büyük sınavı yaşamış, Hz. İsa (a.s.) gençlikten olgunluğa yürüdüğü yaşlarda bütün insanlık adına varoluş âleminden mutlak varlık älemine yürümüş, Son Nebî (s.a.v.) ise kırklı yaşlarda nübüvvet ile şereflenmiş ve insanoğlunu bir asr vaktinde, bir ahir zamanda, hüsrandan kurtuluşa çağırmıştır.
Fecr, günahtan azade masum bir doğuş. Duhâ, ergenlikle birlikte sorumlulukların, dolayısıyla imtihanın başlangıcı yani fiilerimizin öznesi olmamız. Asr, hüsrana düşmemek için yapılması gereken son iç sorgulama ve tefekkür vakti. Leyl ise, bu süreçlerde hiç unutulmaması gereken doğal ve zaruri bir gelecek, yani yeni bir doğuşu bünyesinde barındıran bir geçici son olarak ölüm.