müzeyyen
@nmuzeyyenn
55 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Dikkat edecek olursanız kanunlar, etrafımızdaki verilerin gözlenmesiyle edinilen doğal gerçeklerden
ibarettir, daha fazla bir anlam ifade etmezler.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bu bağlamda şunu net bir şekilde söyleyebiliriz ki, kanunlar “Neden” sorusuna cevap vermezler, ancak ve ancak “Ne” sorusunun cevabı olabilirler. Buradan da görebileceğimiz üzere doğal bir olay/olguya yaptığımız açıklamaların en güçlüsü, en kapsamlısı, en güvenilir olanı teorilerdir. Hiçbir teori ispatlandığında kanun
olmaz! Tam tersine teoriler, bazı kullanımlarda “kanunlar” olarak geçen “doğa gerçekleri”ni birbirine bağlayan ve daha geniş açıklamalar yapmamızı sağlayan
bilimsel açıklamalardır. Teoriler, kanunların omuzlarında yükselir. Bir bilimsel açıklamanın ulaşabileceği son
nokta “teori” durumudur.
Kanunlar, insanların “değişmez ve her durumda geçerli kurallar” olarak gördükleri doğa ilkelerini izah etmek için yarattıkları bir terimdir.
Bilim insanları, yeni bir hipotez ya da teori ile karşılaştıklarında onu desteklemeye değil, çürütmeye, eksik taraflarını ortaya çıkarmaya çalışırlar. Zaten
bilimin itici gücü de budur. Eğer ki iddia “tüm kediler beyazdır” gibi bir argümansa, sürekli olarak beyaz kediler aramak ve bulduğumuzda argümanın doğru olduğunu görmek ve kendimizi tatmin etmek bilimsel açıdan anlamsızdır. Bir tane siyah kedi bulmak, argümanı çürütmeye yetecektir. İşte bilim insanları da önlerine gelen hipotezler veya kuramlar için aynısını yaparlar. Bu argümanların açıklarını bulmaya ve yapabiliyorlarsa bunları düzeltmeye, geliştirmeye çalışırlar. Dolayısıyla bir teori, farklı bilim insanları onu çürütemediği sürece güç kazanmayı sürdürür.
Yanlışlanabilirlik. Bir kuramın veya hipotezin, bilimsel açıdan geçerli olabilmesi için, yanlışlanabilir olması bir zorunluluktur.