"Allah de kızım. Ne zaman sıkışırsan, ihtiyaç hissedersen Allah de. Bir çekicin bütün varlığı ile örse inmesi gibi, bu zikir de seni her söyleminde pişirecek. Her 'Allah' demende biraz daha rahatlayacaksın inşallah. Her aklına geldiğinde ve her gece yatmadan bu zikrini çek."
“Daha çok anlat” dedim.
“Hoşuna gidiyor mu?”
“Çok. Elimden gelse seninle sekiz yüz elli iki bin kilometre hiç durmadan konuşurdum.”
“Bu kadar yola nasıl benzin yetiştiririz?”
“Gider gibi yaparız.”
"Portuna!''
''Hımm...''
''Hep senin yanında olmak isterdim, biliyor musun?''
''Neden?''
''Çünkü dünyanın en iyi insanısın. Senin yanındayken beni kimse azarlamıyor ve günışığının yüreğimi mutlulukla doldurduğunu hissediyorum.''