Bunun üzerine Maria, dünyayı fazla büyük, aşkı ise tehlikeli görmeye başladı; Meryem’in, gökyüzünde, çocukların isteklerine kulak veremeyecek kadar uzak bir yerde olduğuna emindi artık.
alışmışsın
başkalarına bağımlı yaşamaya
sende eksik sandıklarının
telafisi için
kim kandırdı seni
kim inandırdı
başka birinin
seni tam yapacağına
yapıp yapabilecekleri en fazla
tümlecin olabilmekken
dengeli yaşamak nedir bilmem ben
üzgünsem
ağlamam, çağlarım
mutluysam ışıl ışıl parlarım
öfkeliysem
bağırmam, yakarım
uçlarda yaşamanın güzelliği şu
sevdiysem kanatlandırırım sevdiğimi
belki de iyi değil bu yaptığım
hep uçup giderler çünkü
hele bir de kalbim kırıldıysa
gör sen beni
kederlenmem
paramparça kalırım.