Nur YAŞAR
@nnuurr
Yüksek Lisans
56 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
2. Abdülhamit'in en ele avucu sığmaz oğlu Abdulkadir Efendi'nin eşi Macide hanımın hatırlarını içeren aslında ilk Macaristanta Macarca yayınlanan sonradan Türkçe'ye çevrilen kitaptır.
Kitap Macide hanımın hayatını açıkça kendi bakış açısıyla yazmış sıklıkla Abdülkadir Efendiye bu kadar da olmaz yok artık daha neler minvalinde düşünceler sunmamızı sağlıyor. Ama bu kitapta saray entirikalarını inceliyoruz demek çok mantıksız bence Macide hanım hiç sarayda yaşamamış Sultan Abdülhamit'i bir kez görmüş kayınvalidesi Bidar Sultan'ı bile ilk oğlu doğduktan bir süre sonra görmüştür.( Sultan Abdülhamit de Bidar Sultan da Macide hanım evlenmezden çok önce oğulları Abdülkadir Efendi ile görüşmeyi kesmiştir) Kitap bence genelde Abdülkadir Efendi'nin kişilik sorunları, eş ve aile babası olmayı bilmemesi, narsist kişiliği ve kadınlara karşı bitmek bilmeyen iştahının anlatıldığı anılardır.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Okumadan önce çok fazla etrafından duyduğum ve duyduğum içinde ön yargılı olduğum okumaya başladığım ilk etapta 'bu muydu yani, ne bekliyordum ki' diye düşündüğüm sonlara doğru kendine beni gittikçe bağlayan ama E. Ye karşı aşkını betimlemeye başladığında sıklıkla buz gibi soğuduğum 'bu insanlar bu kadar aşık olmayı nasıl başarıyor ya' diye düşündüren ama sıklıkla olay örgüsü de ileri geri yaptığı için çok fazla düşünemeden dikkatimi toplayan güzel bir kitaptı.
Hayata devam etmişti.
45 yaşındayken kendini asarak öldüren Esme'nin varoluş hikayesinin yanında anneannemin hikayesi bir hiçti.
57 yaşında beyin kanamasından ölen anneannemin varoluş hikayesinin yanında annemin hikayesi hiçti.
76 yaşında annesi gibi beyin kanamasından ölen annemin varoluş hikayesinin yanında benim hikayem bir hiçti.
Benim varoluş hikayemin yanında Eyşan'ın hikâyesinin HİÇ ya da onun hikayesinin yanında benim hikayemin HİÇ olup olmadığını bilmiyorum. Öğrenmek istemedim.
Bu cümleleri sıklıkla hepimiz düşünmüşüzdür aslında ama burda karakterin bu kadar geçmişini ve anılarını hatırladığı eleştirdiği incelediği kişilerden sonra çok anlamlı bir yerde söylenmiş güzel bir çıkarımdı. Bunu da anmadan geçmek istemedim.
Kemik mevsimi serisinin 3. Kitabı Yükselen Şarkı. Fikrimi sorarsanız 2. Kitaba göre çok daha iyiydi. Aksiyon, fikirlerin alt doluluğu ve karakter gelişimi vardı. Ama bende ilk kitaptaki etkiyi sonraki iki kitapta göstermedi. Burda sanırım birazda yazarın seri oluşturmaya çalışma sonuçlandırmadan üretmeye devam etme, evrenin den ayrılmama arzusunun etkisi var.
Genel anlamda güzel akıcı okunabilir bir seriydi. 4. Kitap çıkmış ama Türkçe'ye çevrilmemiş ve daha yazılması planlanan 3 kitap daha var...
Tam bir fantastik bilim kurgu. Konu olarak çok yoğun; evrende 7 farklı duru görücü hanesi ve duru görücü olmayanların nefreti, sırasıyla kartel, Refaimler, Emimler vs. Spoiler vermemek adına içeriğinden çok bahsetmeyeceğim :)
Genel anlamda distropya sevenler için çok beğenilecek bir kitap, özellikle fazla romantik ayrıntıya boğmuyor olması, evreni ayrıntılarıyla anlatması, anlaşılırlığının yüksek olması bence ilgiyi artıyor. Ama sanki bazı yerlerde yazarın her tuşa basayım düşüncesi yada farklı bir dille her türlü okuyucuyu çekmeye çalışması fikri varmış gibi hissettiriyor. Genel anlamda güzel ve okuması keyifli bir kitap.
Yıllar önce okuduğum beni içine çeken farklı bı evrene götüren saatlerce kitaplardaki her ayrıntıyı ezberlediğim kafamda bin farklı seneryoyla çektiğim, haftalarca para biriktirip filmlerini çıkar çıkmaz sinemada izlediğim serinin yıllar sonra diğer karakterin anlatım tarzıyla yazılmış kitabını okumak, sanki o yılları dönmüş o zamanları görmüşüm gibi hissettirdi, anlık kesitlerle o zamanki ve şuan ki tepkilerimi değerlendirdim. Gerçekten bazı kitaplar bir nesli büyütürmüş ben bir yerde büyümüşüm ve bunu fark etmemişim. Artık ölümsüz aşk, hayattan neler kaçırağını bilmemek gibi tabirleri hihihi evet demeden içeriğini anlayarak okuyorum. Geçmişe sıklıkla döndüğüm kendi içimde kendimi değerlendirdiğim güzel bir kitaptı. Ama belli bir yaştan sonra sanırım Edward `ın içsel monologları, asla bitmeyecek gibi hissettiren içsel sıkıntıları (gerçekten yazar yılların boşluğunu o bıkmışlık hissini güzel vermiş) biraz yordu. Ama genel anlamda güzel bir kitaptı.
Yıllar sonra ve yaşanan onca durumdan sonra yazarın hiçbir ekleme yapmadan sadece başrol olan diğer karakterin ağzından bu şekilde bı kitap yazması da bence takdir ediciydi.
