Derin düşünce no15
Şu kesin: iyileştiremediğim insanları cezalandırarak kendimi tedavi edemem…
… Yoo, elbette, oraya çıkıp da lütfen, bana yardım edin, ben intihar eğilimi olan küçük bir kızın demeyeceğim. Ama başkalarının bana iyilik yapmasına izin vermek istiyorum. Sonuçta, ben mutsuz küçük bir kızım. Son derece zeki olman bir şey değiştirmez öyle değil mi? En berbat anda mutlu tesadüfler yaşama şansı olmuş mutsuz küçük bir kız. Bu şansın uçup gitmesine izin vermeye ahlaken hakkım var mı?...
Ne düşüneceğimi pek bilmiyorum. Bir an, yeteneğime kavuştuğumu sandım. Kendimi iyileştirmek için başkalarını iyileştirmem gerektiğini anladım. Başkalarını kurtarmadığım için kendi canımı sıkmak yerine, iyileştirilebilir olanları, kurtulabilir kurtulabilecek olanları kurtarmalıydım. Yoksa hekim mi olmalıyım? Veya yazar? Bunlar az çok benzer şeyler değil mi?
Derin düşünce no15
Biliyor musunuz? Bir şey kaçırıp kaçırmadığımı düşünüyorum. Sanki kötü insanlarla düşüp kalkan ve iyi biriyle karşılaşınca da bir başka yol olduğunu keşfeden biri gibiyim.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Derin düşünce no14
Ve ben, ben belki de bu çelişkinin en büyük kurbanıyım. Çünkü meçhul bir nedenle uyumsuz olan her şeye karşı aşırı duyarlıyım. Sanki falsoları, çelişkileri duyan bir tür mutlak kulağım var. Bu çelişkiyi ve tüm diğerlerini...
Ve aniden kendimi hiçbir inancın içinde göremiyorum. Bu tutarsız ailevi kültürlerin hiçbirinin içinde…
Belki de ben ailevi çelişkinin semptomuyum .
ailenin iyileşmesi için yok olması gereken bir semptom
Derin düşünce no13
İnsanların doğayı zorlayabileceklerini sanmaları ve küçük biyolojik şeyler olma yazdıklarından açabilecekleri yönündeki bu küstahlıkları!..
Ve kendi yaşam tarzlarının, sevme, üreme ve hemcinsleriyle Savaşma tarzlarının acımasızlığı ya da şiddeti karşısındaki körlükleri!..
Ben, yapılacak tek bir şey olduğu kanısındayım. Doğuma neden imizi bulmak ve bunu elimizden geldiğince iyi, bütün gücümüzle, öküz altında buzağı aramadan ve bizim hayvan doğamız da tanrısallık olduğunu sanmadan yerine getirmek. Ölüm bizi alacakken yapıcı bir şeyler yapmakta olduğumuz duygusunu ancak o zaman varırız. Özgürlük, karar, irade, bütün bunlar kuruntudan ibarettir. Arıların yazgısını paylaşmadan bal yapabileceğimizi sanıyoruz, ama biz de görevlerini yerine getirmeye ve sonra da ölmeye mahkum zavallı arılardan başka bir şey değiliz.
Derin düşünce no12
Ama eğer evrenimizde henüz olmadığımız şeyi olma olasılığı varsa… Ben bu olasılığı yakalayabilir miyim? Kendi yaşamımı babamınkinden farklı bir bahçe haline getirebilir miyim?
Derin düşünce no10
Sabahları müzik çalıyor olmam çok da orijinal bir şey değil; ne de olsa günü üslubunu veren odur. Çok basit ama aynı zamanda açıklaması biraz güç: sanırım kendi mizacımızı seçebiliriz çünkü çok katmanlı bir bilincimiz var ve bunu erişmenin yolda tek. Örneğin, derin bir düşünce yazmak için çok özel bir katmana yerleşmem gerekiyor yoksa ne fikirler ne de sözcükler bana gelir. Yani kendimi unutmamalıyım hem de aşırı konsantre olmalıyım. Ama bu bir isten sorunu değil. Bu mekanizmayı işler ya da işlemez. Burnu kaşımak ya da geriye doğru hızlı Heceleme gibi. Mekanizmayı işletmek için ise küçük bir müzik parçasından daha iyisi olamaz. Örneğin gevşemek için, nesnelerin bana gerçekten erişmediği, sanki bir filme bakar gibi onlara baktığın bir tür mesafelendiriilmiş mizacı erişmemi sağlayacak bir şeyler çalmam gerekiyor. Kopuk bir bilinç katmanı. Genellikle bu katmana uyancağız oluyor ya da süre bakımından daha etkili olsa da etki yaratması daha çok vakit alan Dire Straits.