Cezaları ağırlaştırmak, hiç de suçluların gözünü yıldırıp, suçtan uzak tutmaz kendilerini, tersine bir kahraman sayılacakları yolunda içlerinde yaşayan inancı güçlendirir. Suça yönelik kimselerin egosantrik (ben merkezli) bir dünyada yaşadığı unutulmamalıdır. Öyle bir dünya ki, gerçek cesaret, özgüven ve toplumsallık duygusu ya da toplumsal değerler sezgisi gibi şeyleri asla barındırmaz kendisinde.
Onlara bakılırsa üzüntülerim “tatlı bir tembellik”ten öte bir şey değildi. Birden gülümsüyordum. Bütün bunlarda bir gerçek payı olmadığını kim söyleyebilirdi?