Ruhu yormayan güzelliklere aç insan.
Uğraşmadan gelen, didinmeden, savaşmadan, kazımadan tırnaklarıyla, kendiliğinden gelen ve yerini alan güzelliklere.
Gelse, konsa mı zihnimizdeki kırlara güzellikler, kendiliğinden, uğraşmadan, çabalamadan.
Girse mi gökyüzümüze koşulsuz sevenlerin nefesleri?
Gelip yerleşseler mi bahçemizde, karşılıksız verenler sevgilerini.
Ne desin? Bu sefer de çok mu kolay olur mutluluğa ulaşmak?
Sayfa 39 - Kendi Gökyüzüm