Rukiye Balkaya
@nomore
170 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
Korku. Hayatımın ilk yıllarında beni yönlendiren şey: korku, dehşet. Narin ellerin, kaba ellerden aynı şeyler olduğunu tanımlamaya başladığımda, yavaş yavaş benim için itaat ve saygı çağrıştıran nesnelere dönüşüyorlar. Bu ellere alıştım ve hatta onları sevdim. Bana asla sevgi dolu davranmadılar, ama bazen gözyaşlarımla ıslandılar ve korkularımı dindirdiler. Kaba eller çok haşindiler ama onların da arada yumuşadığı olurdu.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Dini inanç, adaletsizliği için tanrıyı affetmeyi gerektirir ama kendi türüne inananlara yönelik benzer bir bağışlayıcılık neredeyse imkânsız gibidir. İnsana inanmak işte bu kadar müşkül bir iştir, çünkü kendine inanmayı ve kendini bağışlamayı içerir.
Dik başlı "Siktir git!" somurtkanlığı da, eğik başlı "Beni sev!" gülümsemesi de duruşlarımızı eşit ölçüde deforme eder. Ve enteresandır; bu duruşların ikisi de omurgada aynı ağrıya neden olur.