Betül DERE

Betül DERE
@nonamelibrary
Lisans
Ankara
20 Mart 1981
508 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı

Betül DERE

, bir kitap okudu
Puan vermedi·136 syf.··
Beğendi
·
2026 51. kitabı
Özgen Biçgin
8.6/10 · 8 okunma
Reklam
Puan vermedi·136 syf.··
Beğendi
·
2026 51. kitabı
"Burada zaman, dışarıdaki gibi ilerlemezdi. Dakikalar uzar, saatler kısalır, insan bazen günün hangi bölümünde olduğunu ancak vardiya çizelgesine bakarak anlayabilirdi." Esenboğa Havalimanı'nda sıradan bir vardiya günü gibi başlayan hikaye Tunç, Rana, Emre ve Selim için hayatlarının en zor ve uzun günü olacaktı. Uçağı uçuran eller kadar, onu yönlendiren sesin de önemli olduğuna inanan Tunç, kriz anlarında tam bir liderdi. Rana, empati yeteneği yüksek, karar aşamasında iç sesine de kulak vermeyi unutmayan, kolay iletişim yeteneği ile ekibin en cana yakın üyesiydi. Emre, refleksleri güçlü, dağınık ve plansız olmasına rağmen bir çok şeyi aynı anda takip eden zihni ile ekran ve sesleri aynı anda kontrol edebilen, mizahı seven aynı zamanda Tunç ile sağlam dostluğu olan kulenin uçuş veri kontrollüydü. Ve Selim, sert ve sessiz mizaçının altında kimseye tam olarak güvenmeyen ekibe olan mesafesine rağmen en hatasız çalışan, disiplinli, kurallara uyan kulenin radar yaklaşma kontrollüydü. O gün kulede her şey rutin devam ederken vardiya saatinin yaklaşması ile görevi biten personel yavaş yavaş kuleden ayrılmaya başladı. Son personelin ayrılması ile kapıların kapanması gerekirken çelik paneller devreye girerek bu dört mesai arkadaşını kuleye kilitledi. Merkez ve dış dünyayla bağlantısı kesilen kulede ana ekranda beliren not ile Tunç, Rana, Emre ve Selim için gerilim dolu saatler başlamış oldu. Onlardan istenen hava trafiğini, dışarısı ile iletişim kurmadan yönetmeye devam etmeleridir. Yalnız her hatada kulede bir sistem devre dışı kalacaktı. Artık oyun başladı, kurtarılması gereken yolcular ve uçak seferlerinin kaderi bu ekibin ellerindeydi... #KontrolKulesi Son Talimat; zamanla yarışılan, kısa bölümleri ile olayların yavaş yavaş çözümlendiği, temposu düşmeyen ve son
Kontrol Kulesi: Son TalimatÖzgen Biçgin · Eksik Parça Yayınları · 20268 okunma

Betül DERE

, bir kitap okudu
Puan vermedi·208 syf.··
Beğendi
·
8 günde okudu
·
2026 50. kitabı
Şule Akşun
8.4/10 · 23 okunma
Puan vermedi·208 syf.··
Beğendi
·
2026 50. kitabı
·
8 günde okudu
·
Okunma: 01 Haziran 2026 11:10
#ŞuleAkşun un kaleme aldığı #YeryüzüSürgünleri temelde Hasan karakteri üzerinden anlatılan Milli Mücadele yıllarında ülkemizin ege kıyılarında barış içinde yaşayan Müslüman ve Rum kesimi arasına giren savaşı ve yaşananları anlatıyor. Zeytin toplama işinde çalışırken sevdalandığı Thalia'ya açılmadan Rum askerlerinin köylere saldırdığı haberini alan Hasan, en yakın arkadaşı Mehmet'in seferberlik çağrısına karşı adadan ayrılmayı tercih eder. Birlikte zaman geçirdiği, anılarını paylaştığı insanlar ile savaşmaktan kaçar. Doğup büyüdüğü topraklardan ayrılan Hasan'ın gidebileceği tek yer vardı aklında; babasının arkasında bıraktığı sırrını öğrenebileceği Ayvalık'ta yaşayan Celal'i bulmak. Ama yurtta başlatılan seferberlik Celal'i de bulmuş onu cepheye almıştı. Bunu öğrenen Hasan bu savaşın içinde bulunmak istemediği için bir müddet kaçakçılar ile dağlarda saklanmış ama bu eziyete daha fazla dayanamayınca teslim olup cephede eli silah tutan askerlerden biri olmuştur. Kader bu ya aradığı Celal ile omuz omuza savaşır, aradığı cevaplara ulaşır ama onun şehit olmasına tanıklık olur. Kendisi de Kaz Dağlarının eteklerinde zeytinlikler içinde bir köyde Theo tarafından yaralı olarak bulunur. Savaşta oğlunu kaybeden Theo, Hasan'ı evladı yerine koyar, ona iş bulur ve kök salması için yuva açar. Ama ne yazık ki savaş henüz bitmemiş, yıllar boyunca birbirine komşu olmuş, aynı sofrayı paylaşmış Türkler ve Rumlar arasına nifak tohumlarını ekmeye devam etmektedir... "Ama mutluluk tıpkı bir kelebeğin ömrü gibiydi. Başladığı gibi bitecekti çabucak." Yeryüzü Sürgünleri; aidiyet, mecburi göç, yokluk ve savaşın gölgesinde Şule Akşun'un betimlemeleri ile yoğun duygular içinde okuyacağınız bir roman, aklınızda olsun...
Yeryüzü SürgünleriŞule Akşun · Destek Yayınları · 202623 okunma
"Ama mutluluk tıpkı bir kelebeğin ömrü gibiydi. Başladığı gibi bitecekti çabucak."
Sayfa 143·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam