Var mıdır beğenmeyen, Maalouf’un satırlarını okuyanlardan hiç?
Birinin günlüğünü okuduğunuzu düşünün. Ama bu yazılan günlük, öyle alelade öyle üstünkörü değil, bu; Baldasser’in yolculuğu ve kesinlikle onunla birlikte yola çıkıyor, bindiği gemilere biniyor, durduğu limanlarda soluk alıyor, birlikte deniz tutması yaşıyor, sevdalarına ortak oluyor, iç sesine tanıklık ediyorsunuz. Onunla birlikte 1665 ve 1666 yılına gidiyorsunuz. Ve geldiğinizde son sayfalarına, artık gelen veda vaktinin hüznü çöküyor üzerinize, bu güzel yolculuğuna ortak ettiği için elini sıkıyor ve veda edip kendi dünyanıza dönüyorsunuz hüzün bulutları eşliğinde. Biraz fazla duygusal bir tanımlama gibi gelebilir fakat hissetiklerim tam olarak bu şekilde. Bir kez daha teşekkür ederim sevgili Amin Maalouf ve bize tanıttığı, onun kaleminden çıkan sevgili Baldasser Embriaco…