“Söylemek istemezdim ama, yakın çevrem başka biri konusunda ısrarlı. fakat sen giderken kalbimin Misak-I Milli sınırlarını çizdin de gittin Muazzez. kalbim sadece Muazzez’indir ve kat’a parçalanamaz. Bundan sonra istikbalimi muazzez belirleyecektir. Yokluğunla gelen kapitülasyonlar aynen devam. Alınan bu kararlar ışığında kartografyaya sardım, yokluğunun haritasını çıkarttım. Kuzeyde, güneyde, doğuda batıda tüm sınırlar senle başlıyor, senle bitiyor Muazzez. İtalya nasıl çizmeyse, kalbim de kuş bakışı bakınca dudakların işte. iyi ki bitmiş Muazzez, bitmeseydi kalbim, ben hayatta kalayım diye, öyle kendi kendine kan pompalayacaktı. Şimdi öyle mi bak. Garibim hayatta kalmak için, bana rağmen bağımsızlığını ilan etme peşinde. Sahi
Muazzez; sensizliğin yüz ölçümü ne?”