Utanma sıkılma diye bir şey kalmamış. Onları kapatmak, şehirden uzak bir yere koymak gerekliydi. Tıpkı cüzzamlılara yapıldığı gibi…Bedenlerinin azgın dalgalarına kapılmış ağır duygusal çöküntüleri ile, çekilebilecek ızdırabın en beterini çekiyorlar birlikte.
“Tanrı insanların her biri için neyin uygun olduğunu bilir. Eğer uygun görseydi hep kokulu güller yaratırdı ama oraya deve dikenlerini karıştırmayı tercih etti ki adaletinin ağırlığı hissedilsin.”