Cahiller gerçeği aramak yerine başka bir adamın itibarının kalkanına sığınırlar. Sloganları tekrarlayan akılsız papağanlara dönüşürler ve kendilerini uzman ilan eden kişilere sorgusuz sualsiz, kölece bir bağlılık gösterirler. Bu kişiler, dünyayla kendi gözleriyle yüzleşmekten korktukları için putlarına sarılırlar ve her tartışmayı bir cihada dönüştürürler. Fikir alışverişinin olmadığı, kör otoritenin benimsendiği bir toplum durgun bir bataklığa dönüşür.