İkonik Paylaşımlar
@novaastro
548 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
İnsanlar genellikle umutla zehirlenir. Her şeyin hep iyi gideceğine dair o sahte inanç ilk fırtınada onları yerle bir eder. Oysa aklında en kötü senaryoların haritasını çoktan çizmiş olmalısın. İflasın soğukluğunu, yalnızlığın sessizliğini ve başarısızlığın o buruk tadını zihinsel simülasyonlarında defalarca tecrübe et. Bu bir karamsarlık bataklığı değil. Aksine en kötü ihtimalin bile seni öldürmeyeceğini, karakterinin bu yıkıntıların arasından dimdik çıkabileceğini görme cesaretidir.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Çoğu insan kaybetme korkusuyla titrerken sen o kaybın içine çoktan girmiş, orada nefes almış ve sağa çıkmış olmalısın. Sahip olduğun her şeyin, paranın, itibarının hatta sevdiklerinin birer emanet olduğunu ve doğanın bu emanetleri her an geri isteyebileceğini hücrelerine kadar hissetmen gerekir. Gerçek bir özgürlük. Elindeki her şeyi aklında çoktan uğurladığın an başlar.
Çoğu insan yalnız kalmaktan korkar. Çünkü yalnız kaldığında dışarıdan aldığı tüm tanımlar kaybolur. Alkış yoktur, onay yoktur, yargı yoktur ve geriye sadece kendisi kalır. Eğer o kendisi boşsa bu sessizlik dayanılmaz olur. Ama kendini içeriden inşa eden biri için yalnızlık bir tehdit değildir. Aksine en net olduğu yerdir. Bu noktaya geldiğinde ilginç bir şey olur. İnsanların sana nasıl davrandığı hala değişmez. Ama üzerindeki etkisi tamamen değişir. Çünkü artık onların sözleri kimliğine temas edemez. Sadece havada kalır, geçer gider. Seni yukarı çıkaramazlar, aşağıda çekemezler. Çünkü o ipin ucunu çoktan bırakmışsındır.
Dış dünyadaki hiçbir değişim senin özünü değiştiremez. İnsanlar gelir gider. statüler yükselir, düşer, başarılar kazanılır, kaybedilir. Ama bunların hiçbiri olmadığında da aynı kalabiliyorsan işte o zaman gerçekten sağlam bir zemine basıyorsun demektir.
Bir insan seni sevdiğinde bu değerinin kanıtı değildir. Bir insan seni reddettiğinde de değerin azalmaz. Çünkü değer dışarıdan verilen bir şey değildir. İçeride inşa edilen bir şeydir. Burada ince ama kritik bir kırılma yaşanır. Kendini artık nasıl göründüğünle değil nasıl düşündüğünle tanımlamaya başlarsın.