Bu yörelerde bir yığın arkadaşı vardı ve bu da yolculuk yapmayı neden bunca sevdiğini açıklıyor. Her gün birlikte olmak gereksinimi duymaksızın, her zaman yeni dostlar ediniriz. Papaz okulunda olduğu gibi her zaman aynı insanları görürsek onları yaşamımızın bir parçası saymaya başlarız. Yaşamımımızın bir parçası saydıkça da onlar bizim yaşamımızı değiştirmeye kalkışırlar. Bizi görmek istedikleri gibi değilsek hoşnut olmazlar, canları sıkılır. Çünkü, efendim, herkes bizim nasıl yaşamamız gerektiğini Elif’i Elif’i’ne bildiğine inanır.
“Nefreti taşıyan herkes hak eder çamur atmayı çünkü nezaket her kalbe sığmayacak kadar büyüktür. Hepimizin ellerinde başka insanlara attığımızda çamurun izi vardır, bu da demek oluyor ki ya hiç kimse haklı değil ya da aslında herkes kendince haklıdır .”
Rolan Aybey
“Hiç şüphesiz öfke şeytani, sabır rahmani bir duygu. Ve sabır yine bize o derdi gönderenden geliyor. Yaradan, kulunu keder antrenmanı vesilesiyle zorlayarak kuvvetlendirmek istiyor ama yine kıyamayıp kolaylığını da yanına iliştiriveriyor.”