Nesrin
@nsnacr
‘’Herkesin sahip olmak istediği şeylere sahibim ama hayatımdan memnun değilim, sence bu nasıl mümkün oluyor?”
‘’ Ben de senin gibi değişmeyi çok isterdim. Ama nasıl?
Kişisel gelişim kitapları çok okuduğum bir tür değildir. Hepsi aynı gelir bana. Aynı şeyleri biraz farklı cümlelerle anlatmaya çalışır. Ve şunu merak ederim acaba yazar bu söylediklerinin hepsini kendisi uygulayabiliyor mu?
Bugün Kalan Hayatımın İlk Günü #kitapkulübümüzle seçtiğimiz ocak ayı ortak okuma kitabımızdı. Yazar söylemek istediklerini bir kurgu üzerinden romanlaştırarak söylemiş. Ben yer yer sıkıldım. Çok sığ geldi. Kitapta benim ilgimi çeken tek şey, olayın Nepal ve Himalaya’lar da geçiyor olması. Ama oranın insanlarını ve yaşamlarını fazla anlatmadığı için de ilgim alt düzeyde kaldı.
Ben pek sevemesem de bu türü sevenler ve kişisel gelişim okumak isteyip hangi kitapla başlayacağını bilmeyenler için güzel bir tercih olabilir.
Bir gün çok iyi bir kişisel gelişim kitabı okuyacağım umudunu kaybetmiyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Aziz Nesin, kitaplarında toplumun sorunlarını ele alarak, hayatı her yönüyle gözler önüne serer. Bürokrasiyi, toplumdaki aksaklıkları, düzenin çarpıklıklarını ve bunların insanların üzerindeki etkilerini anlatır, acımasızca eleştirir. Ama öyle bir anlatır ki ağlanacak halimize güleriz. Eleştirileri o adar yerindedir ki haklısın dedirtir.
Onun hikayelerinin çıkış noktası genelde kendi başına gelenlerdir. Okurken çok tanıdık gelir bize de çünkü ya kendi başımıza ya da bir yakınımızın başına gelmiştir.
Yaşar yaşıyor mu yaşamıyor mu?
Nüfus müdürlüğünde yapılan bir yanlışlıktan dolayı daha doğmadan şehit düştüğü için nüfus cüzdanı çıkartılamayan Yaşar’ın başına gelenleri anlatır Aziz Nesin Yaşar Ne Yaşar Ne Yaşamaz.
‘’Benim işime yarar bir şey olunca, evet, o zaman bana yaşamıyorsun diyorlar ama kendi işlerine gelince yaşıyorsun diyorlar. Okula gideceksem yaşamıyorum. Askere alacaklarsa, yaşıyorum. Nüfus kâğıdı istersem, yaşamıyorum. Vergi alacaklarsa, yaşıyorum. İş ararsam, yaşamıyorum. Ceza keseceklerse, yaşıyorum. Dava açarsam, yaşamıyorum. Tımarhaneye kapatacaklarsa, yaşıyorum. Evleneceksem, yaşamıyorum. Ama şimdi bir casusla içli dışlı olduğum duyulursa, yaşıyorsun der de asarlar.’’
Yaşar Ne Yaşar Ne Yaşamaz önce radyo oyunu olarak ortaya çıkar. Büyük başarı elde edince sahne oyunu haline gelir. Sonra film olur. Bir gazetede çizgi romanı yayınlanır. Okurların isteği yoğun üzerine de roman olur.
Peki neden mi bu kadar çok sevilir. Onu da Yaşar Yaşamaz şöyle açıklar.
‘’Ünümün bu kadar yaygınlaşmasına, beni bu kadar sevmenize ilk zamanlar akıl erdiremiyordum ama, şimdi biliyorum artık... Nasıl hepimizde biraz Don Kişot''luk varsa, demek biraz da Yaşar Yaşamaz'lık varmış... Başıma gelenler yabancınız olsaydı, sever miydiniz beni, arar mıydınız?’’
Bu bir SOYKIRIM!
Rus egemenliğini reddedip, özgürleri için yıllarca savaşan,Rusların saldırıları karşısında daha fazla dayanamayan köyleri yakılan, haince saldırılara uğrayan, tecavz edilen, işkence yapılan ve acımasızca öldürülen insanlar. Açlıkla, soğukla ve salgın hastalıklarla mücadele eden anavatanlarından koparılıp belirsizliğe sürülen bir halk. Teknelere tıkıştırılarak sürgün edilen, daha fazla yaşamaz diyerek tekneden atılan hastalar, ölülere yer yok denerek denize atılan cesetler, denize atılan ölü bebeğinin ardından kendini azgın sulara bırakan anneler, batan tekneler, yıllarca insan kafataslarını sahile kusan Karadeniz ve o sulardan çıkan balıkları asla yemeyen, acısını yüreğinde taşıyan Çerkesler.
‘’Öyle ki, bazı kaptanlar, rotalarını denize atılan ve daha sonra yüzeye çıkan cesetleri takip ederek belirlediğini itiraf edecekti.’’
Adsız Roman bu soykırımı, tarihi gerçeklerle kurguyu, aşkla ve vefayı, geçmişle günümüzü harmanlayarak gözler önüne seren hem bir roman hem bir araştırma kitabı.Sürgün öncesi ve sonrası yaşanan acılar.Her satırda ki o acıyı yüreğinizde hissedeceksiniz ki bu soydan gelen biri olarak o satırlar benim için çok daha acıydı.
‘’Deniz kenarında yıllarca insan kemikleri vardı. Kargalar erkek sakalları ve kadın saçlarından yuvalarını kurardı. Deniz yedi yıl boyunca karpuz gibi insan kafataslarını attı sahile.’’
Bir yandan soykırım gerçeklerini, bir yandan bu acının içindeki aşkı, bir yandan da çerkes adetlerini,onurlu ve dik duruşlarını okuyacağınız harika bir kitap.
Bu insanlık ayıbı hakkında bilgisi olmayan, buna göç diyen veya göç olduğunu sananlara da özellikle tavsiye ediyorum.
Masum insanlara eziyet ederek öldürürsen buna öbür dünyaya göç diyebilir misin? Diyemezsin... Bu bir cinayettir. Peki ya topla tüfekle halkın üzerine ateş
Son Yaprak…
Öykü okumayı seviyorsanız bu kitaba şans vermelisiniz.
Tesadüfen aldığım hakkında hiçbir bilgimin olmadığı bir kitap ve yazardı. Okumadan yazarı biraz araştırdım. Kitabın başında da birkaç sayfa yer verilmiş hayatına. Asıl adı William Sidney Porter olan Amerikalı bir yazar. Yazılarını O. Henry ismi ile yazmış. Bunun nedeni hayat hikayesinde…
Amerikan edebiyatında öykü ustası olarak anılıyor. Hatta bazı öyküleri filme uyarlanmış. Kitabını okuyunca neden öykü ustası denildiği çok iyi anlaşılıyor.
Kimi zaman içinizi ısıtan kimi zaman hüzünlendiren, içerisinde her türlü insani duyguyu barındıran, kısa ama etkileyici öyküler..
Sade bir dil, akıcı bir anlatım, güçlü bir kalem. Duygu geçişleri çok iyi. Hani bir oturuşta okunan ve nefes aldıran kitaplar vardır ya işte öyle bir kitap.
Öykülerden biri daha önce bir yerlerde okuduğum ya da dinlediğim ve çok sevdiğim bir öyküydü. Kitapta karşılaşmak sürpriz oldu. Hem yeniden okuyup hatırlamak hem yazarı ile tanışmak sevindirdi.
‘’Her şeyde bir öykü vardır. En iyi öykülerimden bazılarını park banklarından, lamba direklerinden ve gazete satıcılarının tezgâhlarından devşirdim.’’
‘’Caddelerde, kalabalık arasında dolaşmak, insanlarla konuşmak, gerçek yaşamın gelgitlerini ve nabzını duyumsamak zorundasınız. Varoluşun tatsız hamuruna birkaç sohbet üzümü katın. Bir öykü yazarına can ve esin veren şey budur.’’ diyen yazara şans verebilirsiniz.
Bu ülkede 4 şey olmayacaksın; kadın, çocuk, ağaç, sokak hayvanı…..
Evet zordur kadın olmak.
Aşağılanan, ezilen, hor görülen, hırpalanan, namusun üzerinde arandığı kadın…
Faik bir yargıç. . Adaleti mi temsil ediyor ? Hayır…
Kendi ezilmişliğinin, dışlanmışlığının, kurtulamadığı geçmişinin, evliliğinde yaşadığı sorunlarının hepsinin nedeni kadınlar. Melek üzerinden tüm kadınları aşağılar. Tüm kadınlar pis ve asla temizlenemezler. Kadının toplumda yeri yok.
Hüsrev… Geçmişten Fransız bir kadına aşık, karısı öldükten sonra Melek’e nikah kıyan ruh hastası yalı sahibi. Her gece eve farklı bir erkek getirip Melek’e tecavz ettirilen, ilişkiye zorlayan ve onları izleyerek hasta ruhunu ve bedenini tatmin etmeye çalışan ihtiyar bunak.
Melek … Asılacak Kadın…
Üvey babası tarafından küçük yaşta , bir yalıya hizmetçi olarak satılmış, çaresiz, kimsesiz, boyun eğmiş, eğmek zorunda kalmış, bir kadın. Tek bildiği yer yalı. İşkenceye maruz kalıyor, her gece farklı bir erkekle ilişkiye zorlanıyor. Melek suskun. Konuşsa ne olacak kim inanacak ona? Sesi çıkmamış, bağırmamış, yardım istememiş, karşı koymamış (koyamamış) şikayet etmemiş. Demek ki razı. Her şeyin suçlusu o. Onunla ilişkiye giren , utanmayan, bilip de susan insanların hiç suçu yok.
Yalçın…
Melek kurtulsun isteyen, onu kurtarmak isteyen bir genç…
Peki ama nasıl kurtaracak?
15, 20 yıl sonra bu kitabı yeniden okusam yine aynı etkiyi bırakır bende eminim. Her satırı yüreğinize diken gibi batan, kızdıran isyan ettiren bir kitap. Üstelik yaşananlar gerçek. Evet maalesef gerçek hayat hikayesi. Pınar Kür olayı öğrenince araştırmış, çalışmış 15 yıl emek vermiş bu kitap için. Kitaptan sonra filmi de çekilmiş bu dramın. Peki sonra ne olmuş ? Film de kitapta yasaklanmış. Neden ? Çünkü bir kadının bütün bu kötülükleri yaşaması normal
