Bir su misalidir insan. Gidenlerin ardı sıra boşluğa savrulan... Ne kavuşmaya mecali vardır ne de geri dönmek gibi bir meziyeti. İşte tüm bu tuhaf çırpınışın timsalidir, adına "hayat" dedikleri.
Biz yeryüzünün karanlıkta kalan yüzüydük yahut en modern şehirlerin kuytu sokaklarıydık. Bu yüzden ne zaman gün ışığı yüzümüze vursa istemsizce gözlerimizi kısıyorduk.