Hayata karışmak, dünyanın acılarına ve sevinçlerine katlanmak, fırtınalarla boğuşmak, gemi çatırtılarla batarken güçlü olma cesaretini buluyorum kendimde!
Bunun adına da dünya diyorlar öyle mi!.. Sonra da yüreğin neden korkularla burkuluyor, ve neden anlaşılmaz bir acı bütün yaşama ataklarını önlüyor diye hâlâ soruyor musun?
Hayat sonsuz bir sertlik ve düşmanlık zinciri halinde, değersiz şeylere sahip olabilmek adına, hiç ara vermeden çirkin bir şekilde çabalayışla akıp gidiyordu. Örneğin bana yalnızca kitap gerekliydi, başka şeylerin gözümde hiçbir değeri yoktu.