Nur
@nur7n
Öznesi kendileri olan ne bir sevinçleri, ne yürek çarpıntıları olduğundan, imrenme ve kıskançlığın dışında bir erdemleri kalmamıştı.
Ah, elindeki hazineyi yitirme ustası, hiç olmazsa geçmişini koru.
Hala inanmıyorum.
Herkesi babama benzetirdim. Ya da hiç kimse babama benzemezdi. Evimizde yapraklanan bir Çınar ağacıydı. Gölgesi yazın serinlik, kışın sıcaklık verirdi. Yanımda olduğu zamanlar iki kat yaşardım. Yüreğimde karıncaların yürüdüğü bir yeni zamandı. Kim birazcık ona benziyorsa gizlice seviyordum. Bütün erkeklere mavilik veren bir gökyüzüydü. Bir gün gelmeyiverdi. Ben inanmadım. Sonraki günler de gelmedi. Ben bir çınarın her yaprağından defalarca düştüm.