Kabul etmedim, yıldızların söndüğünü nasıl kabul edebilirdim? Bana kimse diyemez, çiçekler soldu. Kimse duyuramaz rüzgarın yön değiştirdiğini. Ben gökyüzünde kanat çırpan kuşların olduğunu biliyorum, adım gibi biliyorum. Ben Meşe, köklerim ulaştı serinliğe, bâki kalacak dallarım sonsuza...
MEŞE
Okurken, özellikle sonlara doğru gözyaşlarımı tutamadığım bir kitapti. Cok guzeldi, ama tekrar okuyacak cesaretim ne yazik ki yok. Gayet akici bir dille, ustalikla yazilmış.