"Alçaklıkların en rezili siyasi alçaklıktır...Buna bir de mezhep ve dini karıştırırsan,bildiğin şerefsizlik çıkar ortaya...İşte şu anda onu yaşıyoruz.Üstelik bunun bedelini,bütün millet ödüyor..."
Vahşetin,öldürmenin,yok etmenin olmadığı bir dünya...Şefkatin,sevginin,alabildiğine hoşgörünün olduğu bir ülke...Biliyorum,hakikat değil,biliyorum bir yanılgı ama hoş bir yanılgı.Ve Müzeyyen Abla'nın söylediği şarkının aksine,son ihtimalin ölmek olmadığını anlatan bir yanılgı.
Kapının ardındaki bu serinliğin beni mutlu etmesi gerekirdi ama aksine yoğun bir hüzün çöktü içime.çok iyi bildiğim o serinlikten sonra,çok iyi bildiğim o hüzün...Bitmek bilmeyen bir yoksunluk,dinmek bilmeyen bir hasret,aradan geçen onca yıla rağmen arada bir kanayan o derin yara...Her zaman kapılmıyordum bu duyguya elbette,acı ne kadar büyük olursa olsun,insan bir şekilde kanıksıyor,unutuyor...Hiç unutmam,unutamam dememe rağmen ağır ağır silindi bazı hatırlar,renkler soldu,sesler sönükleşti kokular kaybolmaya başladı.