Nurefşan

uykumun arasında çağırdığım çocukluk sesimle ağlayarak
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kendi davranışlarımızın nedenini olaylar, başkalarının davranışlarının nedenini kişilikleri olarak görmemiz çok kolaydır.
Kirpiğini indirme; tutuşmasın kâinat
Biz yorgun nefeslerin adamları değiliz Kaypak serüvenlerin, küçük efsanelerin Her ırmağı en derin yerinden bir defa geçeriz.
Bu hasret, bu hicran zelzelesinden Beni kurtarmaya gücünüz yetmez Çünkü mutsuzluğun mekteplerinde Istırap dersleri alıyorum ben
Sayfa 23·Kitabı okudu