''Kim bilir.. Belki uzak bir günde, büsbütün başka insanlar olarak tekrar karşılaşırız ve belki gülüşerek birbirimize ellerimizi uzatırız...''
Sayfa 261
''İnsan bütün pislikleri ancak yalnız başına ve dövüne dövüne, didine didine üstünden atabilir... Ama yalnız başına... Kimseye bir şey sıçratmadan...''
Sayfa 259
''Sonu nereye varacağını bilmediğim bu yolda onun beraber yürümesini isteyemem, hatta o isterse ben kabul etmem''
Sayfa 259
''İlk görüştüğümüz gün beni tanımadan, dinleyip dinlemeyeceğimi bilmeden ne kadar çok konuşmuştu. Hep böyle... Harikulade başlıyor ve hemen arkasını bırakıyor... Belki tembellikten, belki nereye vardıracağını bilmemekten...''
Sayfa 249
''Perişan bir haldeydim. Fakat içimde kendimden bile sakladığım bir ümit vardı.''
Sayfa 236