Nuri Polat
@nuri_polat
Mühendis
Lisans
İstanbul
10 Ekim
12 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Korku hissini pek çok yönleriyle çok güzel irdeleyen ve okura neredeyse yaşatabilen, okuması çok keyifli bir kitaptı.
Stefan Zweig in tüm kitaplarını okumaya doğru gidiyorum beğeniyle :)
Yazarın psikolojik analizleri, anlatımdaki sürükleyiciliği ve inandırıcılığıyla okura hikayeyi benimsetme kabiliyeti gerçekten enfes.
Satranç ve Olağanüstü Bir Gece nin gölgesinde duruyor kitap popülerlik noktasında, ama bence bunu hak etmiyor.
Okunmasını tavsiye ederim.
Gerisi Dolaylı Spoiler İçerir Dikkat :)
Beklenmedik twist, son derece güzel kurgulanmış hikayenin gerçekçiliğini bence zedelese de, beklediğimden çok daha iyi bir kitaptı.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Pek çok okurunun da dile getirdiği üzere, yazar Stefan Zweig’in en belirgin özelliklerinden biri; okuyucunun hikayelerdeki “hayali” karakterlerde, kendinde mevcut olan “gerçek” sıfatları kolaylıkla bulabilmesi. Daha sonra kendi düşünce hayatına bu hayalleri şablon olarak alarak, kendiyle ilgili birtakım sonuçlara varıp, çıkarımlar ortaya koyabilmesi.
Yazar bu sorgulatmayı öylesine doğal ve akıcı bir şekilde yapıyor ki, okuyucu hikayenin heyecanından dolayı, bazen kendi hayatıyla ilgili çok değerli olabilecek bu tarz çıkarımlar üzerinde derinlikli bir şekilde düşünmeyi es geçebiliyor.
Örneğin, bir çok inceleme paylaşan okuyucu, hikayelerin nasıl bittiğine odaklanmış, orada takılı kalmış. Ben bu odaklanmanın yanlış olduğunu ve hikayelerin derinlemesine çok daha fazla irdelenmeyi hak ettiklerini düşünüyorum.
Bazı hikayelerin bende uyandırdığı ufak düşünceleri paylaşmak isterim.
* Kitabı okumadıysanız devam etmeyin lütfen *
AY IŞIĞI SOKAĞI:
Hepimizin hayatında çok değer verdiği, çok önemli kişiler vardır. Anne, baba, eş, sevgili, dost, çocuk ya da bir başkası gibi. Bu çok değerli yakınlarımızı öylesine önemser ve sahipleniriz ki, onların bazen kılına zarar gelmesin diye çok rahatlıkla ölümü göze alabiliriz. Ama günlük yaşamın rutin akışı içerisinde bu “değerliliği” es kaza unutarak, insani zaaflarımızın etkisiyle hiç olmayacak, absürt, hatalı işler yapar, bu müthiş değer verdiğimiz insanları yaralarız, kırarız, incitiriz… Kimi zaman ve hemen, bundan çok pişman olur karşımızdaki insanın gönlünü alarak kırılan bu elmas porseleni tutkallamaya çalışırız, kimi zaman ise parçalar artık bir araya getirilemez olmuştur ve, malesef, artık hiçbir şey eskisi gibi değildir.
Bu hikayedeki koca da, karısına aşık, onsuz yapamıyor, onu çok seviyor ve onu takıntıya varacak
