ayşenur solaklıoğlu
@nurlpm
buscaglia gibi
10 Mart 2004
23 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
5/10
Tutunamayanlar’a başlamadan önce oldukça ön yargılıydım. Ki bu da kitaba başlayıp da yarım bırakan, kitaba tutunamayan büyük kitle yüzündendi. Ah Selim! Burada olsaydın ve görseydin bu insanları nasıl da kızardın.
Henüz kitaba başlayalı üç ay falan oluyor galiba. Bir kitabı iki üç günde bitiren ben üç aydır aynı kitabı okuyorum. Ne acı! Ağır bir kitap olmasından kaynaklanıyor bu durum. Kişisel hayatımla ilgili birkaç sorunda bırakıyorum kitabı, bir köşeye koyuyorum. Oysa hep içimde bir yerlerde oluyor.
İnsanlardan bunalıyorum, iki yüzlerinden, insafsızlıklarından. Sonra kendimi birden Turgutçuğum Özben’in zihninde buluyorum. Gülümsüyorum ansızın. Bu gülümseme uzun sürmüyor fakat, bir başka satırda Selim geliyor aklıma. Hüzünleniyorum. Bu duygu anı da uzun sürmüyor. Kitabın içinde Olric var yahu. Hüzünlenmek ne mümkün! Ah o Olric yok mu, ne bilge ne baş belası!
Ah Turgutçuğum Özben, sen ne güzel kafa karışıklığısın!
Benim küçük, yaramaz ve bir o kadar da zeki Zeze’m. Öyle güzeldi ki senin sorularını içten içe cevaplamak. Öylesine güzeldi ki o dahice konuşmaları duymak. Senin o güzel, içten şarkılarını dinlemek!
Sevgili Zeze, herkesin içinde eksik kalmış bir çocukluğu vardır değil mi? Evet dediğini duyar gibiyim. Şöyle burnun hafif kalkık, Edmundo Dayı’na güvenerek bilgece cevaplıyorsun beni.
Canım Zeze, bazen hıçkırıklarını duyar gibi oluyorum. Hüzünleniyorum. Sonra kırmızı gözlerinle bana bakıyorsun ve tıpkı o gün Luis’e söylediğin gibi geçeceğini söylüyorsun. Ardından ekliyorsun, “Ben çok kötü bir çocuğum.”
Zeze’m, hayır. Sen öyle güzel bir çocuksun ki!
Küçük Zeze’m, sen tüm büyük(!)
insanların içindeki o çocuksun. Ne yapsa silip atamadığı, ne yaparsa yapsın yeni anılar ekleyemeyeceği çocukluğun ta kendisisin sen. İyi ki varsın canım Zeze!
