Henüz bugün bitirdiğim için bende etkisi hâlâ devam eden ve bi kez daha Ahmet Ümit hayranlığımı pekiştiren bir kitaptı. Polisiye olmasının yanı sıra bu kadar insanın kalbine dokunan noktalar barındırması kitabın akışına daha rahat kapılmanızı sağlıyor. Polisiye romanlar duygusal olmaz demiyorum ama okurken katili bulma arzusuyla okumaya başlayıp toplumun kanayan yaralarının, bu hayatta her şeyini kaybeden insanların tutunacak bir dal arayışındaki çaresizliğinin, İstanbul'un ne kadar derinlikli bir şehir olduğunun, İstanbul tarihinin ve yapılarının bilmediğimiz ne kadar çok anlamı olduğunun katili bulma arayışımdan daha ağır bastığını farkettim. İstanbul dediğimiz şehir günümüzde kalabalığından ve içinde bulundurduğu insan topluluklarının tekinsizliğinden yakınılan bir yer olup çıkmışken İstanbul Hatırası'nı okumak bana çok iyi hissettirdi. Sanki bu kadar köklü bir tarihe ayna tutan bu şehrin kıymetini hiç bilemiyormuşuz gibi... İstanbul HatırasıAhmet Ümit