sema
@nursemafm
dtcf / part time blogger / full time lover / hayır demeden itiraz
llfautagir.blogspot.com
Şu anda okuduğu kitap
her ölüm dünyada bir çatlak açar - bir boşluk bırakıp öyle gider her kişi: öteki kişiler de şimdi, o çatlağı kapatmakla, o boşluğu doldurmakla görevlendirilmiş hissederler kendilerini.
oysa zamanla, çevre dokunun da çatlaması ve boşalmasıyla, o çatlak belirsiz-öteki çatlaklardan ayırt edilemez hâle gelecek; o boşluk da, zaten, yok olacaktır. ama kişiler bunu düşünmezler: uğraşıp dururlar o çatlakla, o boşlukla -ama faydasızdır bu çaba : çatlak kapanmaz, boşluk dolmaz; uğraşıp durur kişiler, kendileri de birer çatlak, birer boşluk olana dek - o zaman da görevi yeni kişiler devralmış bulacaklardır kendilerini...
oysa, önemli olan, çatlağı açıkça görebilmek, boşluğu olduğu gibi yüklenebilmekti.
çünkü, ölüm, onmaz; yaşam, onarılamazdır.
özlem öyle olur ki, sanki dünyanın ortasında,
her şeyi anlamsız kılan bir boşluk uzanmakta;
gelip özleyenin de içinden, bir kesit gibi geçmektedir.
özleyen, bunu duyduğunda, bütün dünyaya sanki bir sisin ardından bakar gibi olur: bir şeylerin olması, ne gereklidir ne de anlamlı - boşluk, uzanır, her şeyin - dünyanın, özleyenin içinde.
özlem, her şeyi kaplayan boşluktur...