İşte anne... Ben şu an tam olarak,o annesinden uzağa ekilen yavru hurma ağacı gibiyim. Soldu tüm renklerim. Soldu emellerim. Sana uzandı ellerim,yetişemedim; sen gittin,gitme diyemedim...
"Boşluğa gebeydi sanki. Her geçen dakika,her yeni saat biraz daha büyüyordu içindeki boşluk. Bir gün doğuracaktı muhakkak, yüzleşmek zorunda kalacaktı duygularıyla. Işte o an ne yapacağını bilmiyordu."