ah bu hediye, bütün sinirlerimi yatıştıran bu gül… ve yolda giderken düşünüyordum: bir gül, birkaç saniye, en fazla bir bahar güzel kokacak be beni sevindirecekti. lakin bu, bütün hayatımı çiçekleyecek, bu gül bana ebedi bir zevk ve saadet olacak…
seni bu mazgalın nöbetine koyuyorum
sen bir akşamsefası olarak gözetle saatleri
bana hüzün ver beni kucakla beni hep tazele
ey üzünç artık nasılsa bir seni almışlar içeri
bütün dertler söylemdi çareleri bir bir yazıldı
son büyük toplantıda bir bir okunmak üzere
kimseye başvurulmadı herkes birbaşına kaldı, evet
sonradan hep birlikte kurtulunmak üzere