Bir zamanlar, ona açmadığım her düşünce ve duygum beni bir suç gibi ezerdi; onun her davranışı, her sözü bana bir mükemmellik örneği gibi gelirdi, birbirimize bakarak sevinçten bir şeylere gülmek isterdik. Şimdi bu ilişkiler biz farkına varmadan başka şekle dönüşmüş, biz ise bu değişikliğe aldırmamıştık.
Ne onu eskisinden daha az seviyordum, ne de onun sevgisiyle eskisinden daha az mutluydum, aşkım donup kalmıştı, daha fazla büyümüyordu, aştan başka rahatsız edici yeni bir duygu ruhuma girmeye başlamıştı. Onu sevmek mutluluğuna erdikten sonra, yalnız sevmek az geliyordu bana.