“ Ama kimse kimsenin ne çektiğini bilemez.”Alıntı
Öncelikle bu kitaba başlarken bir inceleme yazacak kadar beğeneceğimi düşünmemiştim. 
İnsanlar doğar büyür ve ölür. Bu hayatın doğal bir akışıdır. Fakat ölüm kavramına ne kadar aşina olursak olalım hayatımızda sevdiğimiz birini kaybetmenin acısı her zaman başkadır. İşte o zaman ölümün ne kadar sarsıcı bir olgu olduğunu kavrayabiliriz.
Hayatta varlığımızı ne kadar uzun süre sürdürürsek sevdiklerimizin kayıpları da o denli çoğalır.
Ölüm illa yaşlanınca gelen bir olay da değildir. Bunu genç yaşımızda da yaşayabiliyoruz. Yazarın kardeşini daha çocuk yaşta kaybetmesi gibi.
Kitapta Paula yüksek lisansını bitirmiş ve küçük kardeşinin ölüm haberini alan bunu kabullenememesi ve depresyona girmesi üzere tanıştığı yaşlı adam Helmut ile çıktığı yolculukta yaşadığı olaylar silsilesini ve ölümün nasıl doğal bir olay olduğunu anlamasının yolculuğu diyebiliriz bu güzel esere.
Kitabın etkileyici olmasının nedeni bence gayet hayatın içinden basit bir olayın insan hisleri üzerinden yalın ve anlaşılır olarak anlatılması ve onunla empati kurabilmemizi sağlamasına bağlıyorum. Yas psikolojisinin anlatımı gayet başarılı. 
Dingin bir kafa ile okunacak ve hayata kayıplara bakışımızı yumuşatacak bir kitap.
Okuyacak olanlara şimdiden keyifli okumalar :)
Öncelikle kitabı beğendiğimi söylemeliyim. Kitap akıcı ve yakın tarihimizde belirsiz karanlık olayların varlıkları suçlu ve masum dinlemeden nasıl insanların hayatlarında geri dönülmez, telafisi olmayan değişiklere yol açtığını, insanların hayatlarının nasıl da durduk yere tehlike içinde olduğunu okuyucuya idrak ettirmesi açısında çok başarılı. Travma sonrası stres bozuklukları, insanın içinde salt iyi ve ya salt kötü olmadığını, nefret ettiğimiz insanlarla vakit geçirince onların içindeki çeşitli insancıkları görüp hayrete düşebileceğimizi, çok sevdiğimizi kaybetmenin acısını, bir ülkede mülteci konumda kendimizi bulduğumuzda nasıl hissedeceğimizi çok net anlamamızı sağlıyor.
Bu kitabı okurken aklımdan “Acaba Sami ve Filiz gibi kaç masum insanın hayatı o dönemlerde bu şekilde karardı?” diye düşünmekten kendimi alıkoyamadığımı fark ettim.
Sosyolojik açıdan okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Okuyan kişilerin pişman olacağını da sanmıyorum.
Öncelikle 
Gece Yarısı Kütüphanesi okuyup yazardan beklentimi yüksek tutarak kitabı aldım. Kitap kendi içinde değerlendirilirse iyi hatta çok iyi bile denilebilir. İlk başlarda zamanın ileri geri gidişleri ve karakterlerle bağ kuramadığım için kitabın dünyasına giremedim ve beklentimi karşılamayacağını düşündüm ama ilerledikçe kahramanlara alışıp konuyu idrak ettikçe o beklentiyi gayette yakaladı diyebilirim. Hatta kitabın dizisi yapılacak ve başrolde de Benedict Cumberbatch’in olması heyacanlandırıcı bir haber oldu.
Gece Yarısı Kütüphanesi okuyup yazardan beklentimi yüksek tutarak kitabı aldım. Kitap kendi içinde değerlendirilirse iyi hatta çok iyi bile denilebilir. İlk başlarda zamanın ileri geri gidişleri ve karakterlerle bağ kuramadığım için kitabın dünyasına giremedim ve beklentimi karşılamayacağını düşündüm ama ilerledikçe kahramanlara alışıp konuyu idrak ettikçe o beklentiyi gayette yakaladı diyebilirim. Hatta kitabın dizisi yapılacak ve başrolde de Benedict Cumberbatch’in olması heyacanlandırıcı bir haber oldu.
Evet bir kitabın sonuna geldik. Severek okuduğum her kitapta sona doğru yaklaştıkça üzülürüm. Ama bu kitap benim için daha farklı hissettirdi. Bir kitap kalp kırabilir mi? Evet. Kendimi yer yer Füsun’un yerine koyduğum için, yer yer Kemal’in hissettiklerini kalbimin en derinlerinde hissettiğim kurduğum güçlü empatiden dolayı olduğunu düşünüyorum.
Kitaba gelecek olursak zengin bir adananın (Kemal) uzak bir hısımı olan fakir bir genç kıza (Füsun’a) olan takıntılı ve hastalıklı bir boyuta ulaşan aşkını ele alıyor diyebiliriz. Kemal’in bu aşkını kitap okurken rahatsız edici bulmadım kendimce. Çünkü bu aşk kendinden başka kimseye zarar vermeyen masum bir aşk olarak duruyor. Hem rahatsız edici olması için Füsun’da ona karşı boş olması ve bir şeyle hissetmiyor olması gerekir.
Füsun… ah Füsun üzümlü kekim. Sık sık kitabı okurken Füsun’a kızarken buldum kendimi. “Neden böyle yaptın.? Neden kendini kapatıyorsun?” . Bu sitemlerimin Füsun’u haksız bulduğum manası çıkmasın tam aksine bu hikayede realist olarak düşünürsek Füsun ve Sibel’in haklı olduğu anlarız. Romantizm tarafından bakınca da Kemal kendini affettirdi bana.
Kemal’in şunları Füsun’u kaybetmeden önce bilmesini isterdim “... bir kadına, zamanında, iş işten geçmeden iyi davranmayı bilmek lazım.” .
Kitapta asıl adı Şirin olan Athena adlı bir kadının hayatını, çoğunlukla da içsel gelişimini anlatıyor. Mistik bir kadın olan Athena, zamanla çevresindeki öğretilerden, hayatındaki derslerden ve kendi ruhsal deneyimlerinden yararlanarak yeni bir hayat görüşü ortaya koyuyor. Yeni ve küçük çaplı bir dinin mürşidi oluyor. Garip bir hikaye ve içinden güzel çıkarımlar yapılıyor.
