“Şunun güzelliğine bak! Sanki neden her sabah gün doğumunu seyretmiyoruz ki?” diye cıvıldadı. “Her sabah seyredebileceğimizi düşündüğümüz için.” dedim.
Yetişkin olmak, her an olanın olmuş olduğunu kabul edip, memnun isen bu deneyimden onunla çoğalıp, o yönde ilerlemeyi; değil isen bırakıp yeniden seçebilmeyi, bu yolla kendi potansiyellerini gerçekleştirebilmeyi ve sınırsızca genişemeyi içeriyor.
... o gözlüklerin ardından gördüklerimizi sorgulamadıkça, aynı şeyleri görmeye ve tabii yaşamaya devam ediyoruz. Her an yaşamı olduğu gibi görmek, deneyimlemek yerine bir hatıraya ya da beklentiye bakan, onu gören insan. Onları gördüğüne inanan ve yaşayan insan.
Her olana verdiğimiz tepki, yani yaşamın o anda sana sunduğuna verdiğin tepki, seni bir sonraki olana taşıyor ve yeni deneyimine. Bu yüzden hep ayna örneği verilmiş ya işte, yaşam sana her an kim olduğunu gösteriyor. Suçlayan mısın? Daha çok suçlayacağın malzeme sana akıyor. Daha çok suçlayan olabilesin diye. Çaresiz mi olduğuna inanıyorsun? Daha çok çaresizlik yaşaman için geliyor deneyimler. Kim olmayı seçiyorsan, o alanda destekleniyorsun. Sistemde hiç hata yok. Biz sistemi anlamadığımız, kullanmayı bilmediğimiz için kabuslar içinde dört dönüyoruz.