Geçen sene seçtiğin ve diktiğimiz bütün o güzel ağaçlar... Açmışlar mıdır acaba? Açmayan sensin. Şuurun açılmadı. Ağaçların büyüdüğünü göremeyeceksin.
Anlayabilmek için en kötüsünün başa gelmesini beklemek ne acı. Neden mutluluğu, ancak çekip giderken çıkardığı sesle tanıyabiliyoruz?
Seni benim vücudumdan kesip aldılar, beni uyuşturmadan. Yarımı benden aldılar, en güzel yarımı. Yeniden çık diye senin parfümünle suluyorum kendimi.
İnsanlar sadece kendi hayatları için kaygılandıkları, kendilerini kolladıkları için yaşar sanırdım, oysa onları yaşatan tek şey sevgiymiş. Seven insan Tanrı’nın Tanrı da onun içindedir, çünkü Tanrı sevgidir.
