Yeryüzünde beni anlayacak tek kişi vardı, o da sendin. Çünkü en çok sana acı çektirmiştim, en çok seni hayal kırklığına uğratmış, mutluluğunu elinden almış, ruhunu incitmiştim.
Yok, endişelenme, henüz bedenim yerli
yerinde, ne var ki ruhum epeydir can çekişiyor. 0 kadar acı verici ki, bazen neden uzatıyorsun bu işkenceyi diyorum. Bazen kendi elimle son vermek istiyorum bu hazin maceraya. Sonra vazgeçiyorum. Ölümden korktuğumdan değil, yaşamayı sevdiğimden de değil, sadece o tuhaf merak duygusu yüzünden.