Kendi ellerinle kurduğun düzen başka eller tarafından yıkıldı. Birdenbire olsaydı bu, bir yolunu bulur baş ederdin; baktın olmadı kaçar giderdin. Ama yavaş yavaș oldu herșey. Usulca sokulurken hayatına, öyle güzel becerdi ki kendisini yadırgatmamayı; masanın üzerindeki biblonun yerini değistirmek için bile aylarca doğru ânı bekleyen sen, hiçbir
tuhaflık sezmeden yavas yavas aldın onu hayatına.
Mutlu olmaktan çoktan vazgeçmiştin, istedigin tek şey huzurdu. Huzurun yolu da mutlak eylemsizlikten geçiyordu. Ama ne zaman, ne eşya, ne de O izin verdi buna. Her şeyin tabii olduğu değişim yasalarından hayatını kurtaramadın.
Bazı kitapları okuduğumda acaba ben mi yazdım diye düşündüğüm oluyor. Bu kitap ise üslup olarak benim yazdıklarıma en çok benzeyen. Bilinç akımı mı desem, yazarın öğretmenlik yapmış olması mı desem ya da dünya görüşlerimizin çok benzemesi mı bilemedim ama ben yazmışım gibi hissettim. Belki de çevremizdeki insanlar çok benzer...
Son olarak kitap çok güzel kesinlikle okuyun...
Z RaporuAli Lidar · İthaki Yayınları · 20164,317 okunma