ηazlı
@nvzli
Şu anda okuduğu kitap
Ben güçsüz bir hayvanım; doğarken ne güce, ne bilgiye ne de içgüdüye sahibim; bütün dört ayaklıların aksine daha annemin memesine kadar sürünmekten bile acizim. Ancak biraz güç kazandığımda, organlarım gelişmeye başladığında biraz düşünebilir hale geliyorum. İçimdeki bu güç, artık daha fazla gelişemeyip her gün azalacağı ana kadar artmaya devam ediyor. Düşünce üretme yetisi de aynı şekilde vadesi dolana kadar gelişiyor ve daha sonrasında farkına varmadan kademe kademe sönüp yok oluyor.
Reklam
SonralarıŞiir
benim de ölümüm gelip çatacak bir gün
ışık dalgalarıyla parıldayan bir baharda
uzak ve dumanlı bir kışta
ya da feryat figandan arınmış bir hazanda
benim de ölümüm gelip çatacak bir gün
bu acı, tatlı günlerin birinde
diğer günler gibi bomboş bir günde
bugünün ve geçip giden günlerin gölgesinde
gözlerim karanlık hollere dönecek
soğuk mermerlere benzeyecek yanaklarım
ansızın bir uyku alıp götürecek beni
acının çığlığından boşalacağım
defterime usulca kayardı ellerim
şiirin büyüsünden kurtulurdu
hatırlarım, ellerimde
bir zamanlar alevlenirdi şiirin kanı
toprak her an kendine çekmekte beni
yoldan gelip yetişirler gömülmeme
ah, belki âşıklarım gece yarısı
çiçek bırakırlar kederli kabrime
benden sonra ansızın bir tarafa çekilir
karanlık perdeleri dünyanın
yabancı gözler dolanır
üzerinde defterlerimin, kağıtlarımın
