Baş rol qız kitab boyu öz-özünə danışır, sanki şizofreniya epizodları yaşayır — süjetin yarısı bu boşluqla doludur. Oğlan isə qızla liftdə qalıb, onun qaranlıqdan qorxduğunu görüb “aşiq” olur. Yəni, qızın şəxsiyyətində, davranışında heç bir cazibə, dərinlik yoxdur. Tamamilə səthi və məntiqsiz bir sevgi xətti qurulub. Dil və üslub isə sanki dublyaj edilmiş serialdan çıxma səviyyəsindədir. Bir sözlə, ciddi oxucu üçün zaman itkisidir. Kaş bunu məktəbdə oxumaq yerinə dərsə qulaq assaydım.((
Öncelikle buraya bir inceleme yazmadan önce ne kadar düşündüğümü bilemezsiniz. Öylesine bir kitap okudum ve kafamda öylesine sesler belirdi ki anlatamam. Kitabın her detayını anlayabilecek bilgiye