Kimse bilmiyor aklımızdan ya da kalbimizden geçenleri. Ruhumuz, farkına varmasak da ezili kalıyor çoğu olayın altında; gözlerimiz ağlamak için doluyor ama ona aldırış etmeden siliyoruz.
Güneşin gezegenleri selamlaya durduğu,
Seni dünyaya ödünç veren gündeki gibi,
Varsın ve durmaksızın büyüdün o günden beri,
Dünyaya adım atarken uyduğun yasa gereği.
Böyle olmalısın, kaçamazsın kendinden,
Bunu söyledi kâhin kadınlar, peygamberler bunu söyledi;
Ne zaman parçalayabilir, ne de herhangi bir güç,
Yaşayarak kendini geliştiren, belirlenmiş biçimi.
Goethe
Dışsal olaylar ancak içsel olayların izin verdiği ölçüde o kişiyi etkilerler. Herkesin içinde yaşadığı dünya, öncelikle kendi kendisini kavrayışına bağlıdır, bu yüzden kafaların farklılığına göre yönlenir: bu farklılığa göre yoksul, dar ve sığ ya da zengin, ilginç ve anlam dolu olabilir.