Dün acı çektim; onun anısı var ve yarın tekrar istemiyorum.
Dünkü acıyı düşünmek, dünkü acının anısını içeren düşünce, yarın tekrar acı çekme korkusunu yansıtır.
Korku, bilineni kaybetme korkusudur, bilinmeyenden değil. Bilinen eviniz, aileniz, fikirlerinizdir. O gidince tamamen yalnız hissedersiniz, işte bundan korkarsınız.
" Gerçek olan biri beni düşlüyor. O gerçek, ben ise bir düş oluyorum. Düşündüğüm için ben var değilim, sizler varsınız. Sizler benim zihnimdeki düşüncelerden ibaretsiniz. Her şey ben ve benim düşüncelerimden ibaret olsa da bu dünyada yaşamak zevkli bir şey. Hata yaptığı anda servetini, hatta canını kaybedebilecek olmayan insanların fikrine güvenilmez. Çünkü malı, canı, sevdikleri tehlikede olmayan biri doğru düşünemez. "
"Dürbün, gözün göremediğini gösterirdi ama kalbin göremediğini asla...
Her harita bir yalandı, çünkü düz kağıt üzerine küreyi çizmek imkansızdı. Zaman, insanın en büyük hazinesi ve en acımasız düşmanıydı. "