Fatma Nur

Fatma Nur
Büyüdükçe kendi kusurlarıma daha anlayışlı yaklaşmak yerine daha fazla sıkıntı yaşıyor ve acı çekiyordum.
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
İşin en acı kısmı, fark edişimdi.
Boş ve anlamsız bir hayattı benimki. İçimin çekildiğini hissediyordum; bulamayacağım bir şeyi arıyor, tutamayacağım bir şeye uzanıyor gibiydim.
Neyim ben? ...Tanrının şakalarından biri sadece!
Hepsinden önemlisi kendimi unutmayı öğrenmiştim.