Gizem
@ocalyptuss
115 okur puanı
Ekim 2016 tarihinde katıldı
İnsanın hakkında kötü düşündüğü birisini görüp de yanıldığını anlaması çok iyi bir şey. Bence sıradan olmak insanın sonudur. Karşımızdakini herhangi bir tipleme sınıfına koyamıyorsak, yani onu bir şekilde damgalamıyorsak bu onun ölümsüz olduğunu gösterir.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
İnsanın gündüzki koşuşturma içersinde çok etkisinde kaldığı şeyleri düşünde gördüğüne inanması oldukça hoş bir düşünce. Benim bu konudaki saptamalarım tam tersi yönde.
Gündüz üstünkörü yaşadığımız olayların, aklımızdan gelip geçen düşüncelerin, yürekten değil öylesine ağzımızdan dökülen sözlerin, geceleri rüyaların konusu olarak kanlanıp canlanmış bir şekilde, gündüzki umarsızlığımızın intikamını almak üzere düşlerimize geldiklerine pek çok kez şahit oldum.
Düzenin yapaylığı ve adaletten uzak oluşu çoktan biliniyordu ve halkı aydınlığa çıkaracak devrimin olacağı, her şeyi yerli yerine oturtacağı çoktan belliydi. Sizin de bildiğiniz gibi, eskinin adım adım yenilenmesi bu durumda yararlı olmaz, meseleyi kökünden halletmek gerekir. Bu beraberinde kimi yapıların çökmesi sonucunu getirebilir. Ama bundan korkup gerekeni yapmamak olmaz. Bu zamanımızın sorunu.
Yaşam, çevredekilerin yaşamları paylaşıldığı zaman gerçekti ve onların arasında hiçbir iz bırakmadan yok olup gidenler de oluyordu. Mutluluk, diğerlerinden kopuk yaşandığı zaman mutluluk olmaktan çıkıyordu.
Düzen, zengin sınıfın fakirlerin sırtından istedikleri gibi yaşamalarına olanak verdiğinde insanların ahkam kesmesi kolaydı. Zamanında sabreden çoğunluğun, azınlık halkın sahip olduğu çılgınca heves ve aylaklık hakkına artık sahip olduğunu düşünmesi zor olmamıştı.
Artık alt tabaka yükselmiş, üsttekilerin hiçbir ayrıcalığı kalmamıştı. Herkes çok çabuk kabuk değiştirmiş, içleri hiç sızlamadan özgün düşüncelerinden vazgeçmişlerdi. Kim bilir belki de hiç sahip olmamışlardı!