Süreyya
@ocean__
Bir berduştur kalbim.
Şu anda okuduğu kitap
Burada, tek çıkar yol —aldatıcı olamayacak, aldanmış olamayacağımız— gibi görünen, içine bütün kendimizi koyarak, içinde bütün kendisi duran bir kişi ile ilişkimizde yaşadığımız dolu bir an —bir an ama— bir an; ama, artık hiç unutamayacağımızı bildiğimiz; içimize, en derinlerde bir yerimize, kopmazca, koparılamazca yerleştiğini bildiğimiz; ölünceye dek (değiştirmemeğe, bozmamağa, kirletmemeğe çalışarak) taşıyacağımızı bildiğimiz, bir anın anısı: ölürken de, son bir kez anımsamak isteyeceğimizi bildiğimiz, bir anı—— tek bir an—
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kendi kişiliğini gözete, koruya, onu despot kıldın kendine…
‘İstediğim’ dediğin şeyler, sonuç itibariyle, kendi elinde olmayan şeyler haline geldi…!
Bir kez ne olduğumu, ne yapabileceğimi kabullensem, bulabileceğim belki o “huzur”u —ama olmuyor bir türlü; sürekli hayallerimin peşinde, kuruntu bir gerçek içinde yaşıyorum.
“Gecenin sonunun hiç olmadığını bile bile görmeyi arzulayan bir kör adam”…
Yani iki taraflı bir olanaksızlık: hem “gece” hiç bitmeyecek; hem de, “adam”, zaten, “kör”…
Benim olan bu yürek, benim için sonsuza dek tanımlanamaz kalacak. Varoluşumla ilgili sahip olduğum kesinlik ile bu eminliğe vermeyi denediğim içerik arasındaki boşluk, hiçbirzaman dolmayacak. Sonsuza dek yabancı olacağım kendime.