Süreyya

Süreyya
@ocean__
Bir berduştur kalbim.
“Ne yaparsan O’sun. Kendini yaptıklarınla yapacaksın. İlk adım sormandı; şimdi cevap vere vere yürüyeceksin.”
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“En büyük kendini-beğenme de, kendini-horgörme de, en büyük kendini-bilmemedir.
bil ki, ancak kendin, kendi kendine, hiçbir başkasının yönlendirmesi, öğüt ve salık vermesi olmaksızın, kendin olabildiğin zaman, kendin olabileceksin.
Artık, ne özlem, ne uyarılmışlık, ne coşkunluk… Yalnız, ölümcül suskunluk— • İçimde bir yengeç var —mı —hala—; bilmiyorum…
—‘Mutluluk’, evet… Bugün yalnızca geri dönüp bakabileceğim birşey artık —geçmiş birşey. Nasıl o zamanlar ‘sessizlik’le kuşatılı bir ‘dinginlik ve durgunluk’ olduysa, bugün de boşlukla çevrili bir olmuş-olma; artık-olmama; yalnızca anımsanan, birşey, ‘mutluluk’ —yürüyerek içinden geçip çıkıp gittiğim, geçip gitmiş birşey— —evet, niye olmasın: bütün bir Yaz’ı geçirmiş yaprakların sarı-kızıl geçkinlikleriyle, Hazan zamanına ulaşmışlıkları —artık Kış soğuklarında ve yağmurlarında düşüp gitmeyi bekleyen…