osmantr
@oceliktr
öğretmen
1 Ocak
20 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sana Yeruşalayim'den (Kudüs'den) yazıyorum. Birkaç saat önce, tam olarak 10.00'da sirenler çaldı. Paniğe kapıldım ve aklıma kötü kötü şeyler geldi. Herkesin sığınağa koşacağını bekliyordum ama etrafımdakiler birden durdu. Sokakta koşu yapanlar hareketsizleşti. Yürüyenler öylece donakaldı. Otomobiller stop etti, bazı insanlar içlerinden çıkıp hazırola durdu. Kaldırımdaki yaşlı bir kadın sessizce ağlamaya koyuldu. Tam iki dakika boyunca sadece siren sesi duyuldu. Hiç kimse konuşmuyor, hiçbir radyo sesi büyüyü bozmuyordu (radyolarda da siren çalıyordu çünkü). Öylece sahneyi seyrettim ve ben de hatırladım: Bugün Yom HaŞoa, Holokost'u Anma Günü. (Nazi Almanyasında öldürülen Yahudileri anma günü)
Zaman zaman zulüm gören Yahudiler için seçilmişlik fikri, komşuları onları aşağıladığı ve küçük gördüğünde bile başlarını dik tutabilmelerine müsaade ediyordu. Tanrının "değer verdiği" halkın kendisine zulüm edenlerden sonra ayakta kalacağı ve uygun bir şekilde ödüllendirileceği inancı ile güçlenmesine ve zulme böylece dayanmasına yardım ediyordu.
Çoğu Amerikalıya göre özgürlük, Yahudiliğe giden yollardan birini gözüne kestirmek ve seçmek, Yahudi olmanın kendi şahsına özgü, anlamlı yolunu bulmaktır
Yazmak hodbince bir eylem olarak göründü bana. Yazmaya kalkışanlar mağrur kimselerdi.
İnkılabî dine (İslam'a) mensup olan ve bu dinin eğitimini alan bir kişi, hayatın maddî manevî ve sosyal alanlarının tümüne tenkidi bir gözle bakar ve batıl olarak gördüğü şeyi kaldırıp, yerine hakkı ikame etme sorumluluğunu taşır.
