nicolas cage'in en iyi filmleri
1. leaving las vegas(1995, mike figgis)
alkolle ölmeye karar veren bir adam ve hayat kadını arasında geçen, kederli ama incelikli bir aşk. cage burada içten değil resmen içini döküyor. bu filmle oscar aldı, boşuna değil.
2. pig (2021, michael sarnoski)
trüf mantarı arayan domuzu kaçırılan eski bir şefin portland ormanlarında başlayan sessiz intikamı. beklediğin gibi bir intikam filmi değil; şiir gibi, kırılgan ve kederli. cage burada bağırmıyor, fısıldıyor.
3. adaptation. (2002, spike jonze / charlie kaufman)
cage hem kendini hem ikiz kardeşini oynuyor. senaryo yazmak üzerine ama aslında “varoluşun absürtlüğü” hakkında. delilikle dahilik arasındaki çizgide yürüyen muazzam bir performans.
4. mandy (2018, panos cosmatos)
sevgilisi tarikat tarafından katledilen bir adamın kanlı lsd intikamı. görsel olarak ağır, metalik ve halüsinatif. cage burada gerçekten “açık hava cinneti” gibi.
5. raising arizona (1987, coen kardeşler)***
bebek çalmak üzerine bir komedi. erken dönem coen tarzı absürtlük ve cage'in sevimli dangozluğu birleşince ortaya zamansız bir klasik çıkıyor.
6. wild at heart(1990, david lynch / laura dern)*
bonnie & clyde ruhunda, ama lynch'in rüyasında gibi. karanlık, erotik, manyakça ama duygusal. cage'in elvis takıntısı da cabası.
7. bringing out the dead (1999, martin scorsese)**
gece vardiyasında ambulans şoförü. kaybolmuş ruhlar, yorgun bir beden ve kafayı sıyırma eşiği. scorsese'nin en az konuşulan ama müthiş filmlerinden biri.
8. moonstruck (1987, norman jewison / cher)**
romantik komedi ama derin bir italyan-amerikan sıcaklığıyla. cage burada tek kollu fırıncı ve cher'le olan kimyası büyüleyici.
9. matchstick men(2003, ridley scott / sam rockwell)*****
dolandırıcı ama obsesif takıntıları olan bir adam. hem hüzünlü