Yeniden başlamanın şifası üzerine, Rilke’den: “Ama kim kendisini önce paramparça etmeden yenileyebilmiştir.”
“Din nedir? Yalnız dua mı, ibadet mi? Sarıklılar, müteasıplar acaba ahlaka ve toplumun menfaatlerine dair ne fazilet gösterdiler? En çok ve en gürültülü şikayetler hiçbir iş yapmayan ve yapmaya muktedir olmayanlar tarafından ediliyor.“
Yaptığımız işleri çok büyütüyoruz; yazdıklarımızı, söylediklerimizi, gücümüzü, güzelliğimizi. Oysa hepimiz sınırlı bir ömre, kuvvete sahibiz. Bu acizlik içerisinde varlığımıza anlam katacak şey sadece kendimize değil, ötekinin; kalbine, acısına, derdine inanmak ve ortak olmaktır.
"Gerçek şu ki sonsuza kadar yas tutacaksınız. Sevdiğinizin kaybını atlatamayacaksınız, ama onunla yaşamayı öğreneceksiniz.İyileşeceksiniz ve acısını çektiğiniz kaybın etrafında kendinizi yeniden inşa edeceksiniz.Tekrar tam olacaksınız ama asla aynı kişi olmayacaksınız.”
E.K.Ross