Yazardan okuduğum ilk kitaptı. Ogi adındaki ana karakterimiz eşiyle beraber geçirdiği trafik kazasının ardından eşini kaybediyor, kendisi de yatağa bağımlı bir hale geliyor. Hayatta olan tek yakını kayınvalidesi ve Ogi ile o ilgileniyor. Fakat ilerleyen sayfalarda Ogi'nin de bilindiğinden haberi olmayan olaylar su yüzüne çıkıyor.
Sade bir dili olan akıcı bir kitaptı fakat ben uzun bir sürede okuyabildiğim için pek tat alamadım.
Nermin yıldırım bu kitapta çok hazla evde bulunan fakat hiç “Ev” de hissetmeyen Seher karakterinin hikayesini anlatıyor. Olayların Camino de Santiago yolunda geçmesini çok sevdim. Hikaye akışı başta çok huysuz gözüken Seherin psikolojisini anlamamız açısından çok güzel ilerliyor. Kitapta geçen Türkiye’nin farklı yerlerinde dinlenen şarkıları dinlemek, hac yolunu Seher, Şerbet ve Ogi ile beraber yürümeyi çok güzeldi, beni etkileyen bir yolculuktu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Selamlar yeni kitap yorumuyla geldim.#çukur beni bu ay motive eden ve okuyamama durumundan çıkartan kitap oldu.Acayip güzel bir kitaptı.Baştan sona kadar her bir sayfayı merak ederek okudum.Başlarda sakin ilerlese de kitabın ortalarına geldiğimde olaylar değişti ve kitap hızlandı.
Ogi adında ki profösör eşiyle birlikte bir tatil yolculuğuna çıkar bu yolculuk sırasında kaza geçirir.Eşi bu kaza da ölür ogi ise sakat kalır.Ogi'nin tek yakını ise eşinin kaynanasıdır ve ona bakacak tek kişi de odur.Hastanedeyken herşey normaldir ogi fizik tedavi vs görür.Sonra kaynanasıyla birlikte eski yaşadığı evde tedavisine devam eder,kaynanası ona bakar ayrıca hasta bakıcı da tutarlar.Olayların tam bu nokta da seyri değişir aslında.Kaynanasının tavırları giderek tuhaflaşır.Ogi'de bu sıra da karısıyla olan anılarını tekrar yaşar.Evet bence kitabın en iyi kısmı da son sayfalara giderken verdiği o histi.Ama bütünüyle de çok iyi bir kitaptı diyebilirim.
Kitap yaşam,ölüm,yalnızlık,aidiyet,yer bulma,aşk,sevgi,toplumsal statü ve psikolojik unsurlar gibi bir çok şeyi içeriğinde bulunduruyor.Kitapta iç sesler,monologlar ve geçmiş gelecek yer alıyor.
Bir hastanın gözünden hayata bakmak,onun gibi düşünmek,olan biteni anlamak ve yaşama tutunmak romanın konusunu oluşturuyor.Keyifle okuduğum ve favorilerime aldığım bir kitap oldu diyebilirim.Kesinlikle okumalısınız.Tavsiye ederdim.
Beklentimin çok çok üstünde bir okuma keyfi yaşatan bir kitap önerisiyle geldim. Kitap 2017'de Shirley Jackson Ödülü'ne layık görülmüş.
.
8 ay sonra gözlerini açan Ogi, bedeninin kıpırdamadığını farkedince neye uğradığını şaşırıyor. En son hatırladığı şeyler, karısıyla yaptıkları bir yolculuk sırasında geçirdiği trafik kazası. Peki karısı nerde? Karısının annesinden başka kendisine bakacak kimsesi olmayan Ogi bu şekilde nasıl yaşayacak? Yattığı yerden eski günlere gidiyor ve başına gelmekte olanlara karşı mücadele vermeye çalışıyor. Tek varlığı kızı olan bir kayınvalidenin yanında, onun kızının ölümünün sorumlusu olarak yaşamak insana neler hissettirir?
.
Nefisti
.
Diğer kitaplarında olduğu gibi inanılmaz keyif alarak ve beklentimi fazlasıyla karşılayarak okudum bunu en başta belirtmek isterim.Bu nedenle 4.kitap “dokunmadan” bir süre sonra okumayı planladıklarım arasına girdi
Gelelim konumuza..Yazarımız bizi uzun bir yolculuğa çıkarıyor.Ana karakterimiz Seher ve yol arkadaşı Ogi bir de yolda tanıştıkları..
Seher,kendi ailesiyle ev olamamış ve kaldığı her akrabasında bir şekilde kendine yer edinmeye çalışmış.Tahmin edersiniz ki bu çok travmatik sonuçlar doğurur.Bunun sonunda zaten psikologundan destek alıyor ve bana gore harika tespitlerle aralarda bu konuşmaları,iç döküşleri de okuyoruz.
Bu yolculuk yürüyerek Portekizden başlayıp Santiago’da dünyanın sonu olduğuna inanılan Finisterra da sonlanıyor.Bu konumda aslında her şey de sonlanmış oluyor.Bu bölümden bahsetmiyorum.
Bu yol hristiyanlara göre hac yolu ve günahlardan arınıldığına da inanılıyor.
Bu kitabı herkese gönülden tavsiye ediyorum ve nermin yıldırım okumak ayrıcalık gibi geliyor bana
Asıl hata,yaptıklarım degil,bana onları yaptıranların arasında kalmayı sürdürmemdi. Doğru nedir emin olamazdım ama yanlışın yapış yapış koynunda onu tanıyacak kadar uzun yaşamıştım.
Karısını geçirdiği trafik kazası sonrası kaybeden üniversite profesörü Ogi bu olaydan sonra bedeni kıpırdamayan, yatağa bağımlı hale gelen ve sonrasında beslenmesini sıvı olarak alan bir duruma düşer.
Malum hastalığın hepimizin başına gelebileceği gibi kitap bize aslında hasta olan kişilerin duygu durumuna ne kadar da duyarsız olduğumuzun mesajını veriyor.
Çünkü yatağa bağımlı olan Ogi kaynanası ile yaşamaya başlıyor. Kaynanasının tek derdi evin düzenini değiştirmektir. Keza bahçeye kazdığı çukur ile ne yapmayı amaçlar dersiniz ?
Diğer taraftan eve alınan bakıcı ve sorunlu oğlu ise evden hırsızlık yapmaya başlayan tipler olduğu gibi hasta bakımından anlamazken, üniversiteden tanıdıklar olan harflerle sembolize edilen kişilerden biri Ogi'nin hayatındaki bu kırılma noktası hastalığın ana nedeni olabilir mi ?
Anlatımı harika buldum. Hayatta kalmayı, rahat rahat nefes almayı, hasta olan bir insanın psikolojisinin yağmurda ıslanan ve kırılmaya mahkum bir yaprak tanesi gibi olduğunu, hastaların dilini ve ihtiyaçları anlamak için onlara acımak yerine kendimizi onların yerine koymamız gerektiğini ve son olarak hayatta kaçış gibi görülen evlilik olgusunun aslında birbirine olan sadakatten ve saygıdan öte olduğunu anladım.